top of page

"I would like to taste every kind of adventure. Boarding the wrong train. Getting off in an unfamiliar city. Losing my wallet…In my opinion, sir, an adventure can be defined as an event that is out of the ordinary, though not necessarily extraordinary."— J.P. Sartre, Nausea


After a long journey, I arrived in Tel Aviv. I spent the Yom Kippur holiday in Jerusalem with a wonderful Turkish community. I had missed speaking my mother tongue, and it was an extraordinary joy to hear Turkish spoken all around me. No holiday is ever like another, and this year's was deeply meaningful and very different from the rest.


Based on how I interpret Sartre’s words, every journey is an adventure. But today, I don’t want to talk about my trip. Instead, I want to briefly share the experience I had just before it.

What do you do before going on a trip?


I don’t know about you, but if I am healthy and have the energy, I organize my house. I go through the closets. I sort through things to throw away, donate, or items that have been sitting around for a long time waiting for the day "I might use them." I make sure they get to where they need to go. Truthfully, I don’t always wait for a trip to do this, but for some reason, this pre-travel rush makes me even more hyperactive. I don't know why...


And so, just before another trip, it was time to tidy my study—that yellow room I painted with my own two hands.


While cleaning, I was sorting through piles of paper and organizing the books I had stacked in the room. By moving the cabinet and the chest of drawers, I gave the room a fresh, new breath of life. Of course, as I dusted the books, I couldn't help but go on a mental journey too. I picked out a few old books to keep me company on the plane. After finishing my work in the room, resting a bit, and eating lunch, I took a break on the veranda with the books I had chosen.


It wasn't clear where these books came from, but they were quite old. Two of them were by Jean-Paul Sartre.


First, I read a little bit of Nausea. Then, out of curiosity, I checked the date on the yellowed pages of the old book. First edition: November 1961.


My goodness! Where did this book come from? I racked my brain. Did I buy it from a second-hand bookstore in Istanbul? Or did it somehow end up in my suitcase years ago and travel with me?

Then I moved on to the author's other book: Essays. The most striking detail here was that the book was translated from French by Sabahattin Eyüboğlu and Vedat Günyol. It was printed in Cağaloğlu in December 1964.


Reading the word "Cağaloğlu" opened a time tunnel in my mind. I traveled back toward the 1970s. I remembered my father’s workplace and the unforgettable visits I made to Cağaloğlu as a child. If I tried to explain everything these two old books made me think about, lines would not be enough.


These two Turkish books, printed way back in the 1960s, had crossed an ocean with me. Now, they appeared before me once again on a veranda in Québec, in the cool autumn breeze.


We live in an era where old books are digitized and destroyed to feed artificial intelligence, and newly written ones are suspected of being artificial. Sadly, my dear friends, just like the artificial, modified tomatoes and cucumbers on our dinner tables today, I can no longer believe that anything written in this era comes purely from human hands and minds. That is why what these two books whispered in my ear felt so real, so "human," that it filled me with an indescribable joy.


When we were kids, my father used to ask us: "What made you happiest today?"


That day, it was those books—stepping out of a time tunnel and smelling of true humanity—that made me happy.


Stay with adventure, books, and love.


Rahel Çela Behar


IYT dip not:

İfade edilen görüşler İYT web portalının editöryal politikasını yansıtmayabilir.

Yazarların düşünceleri sadece kendilerini bağlar.

 *Daha önceki yazımı okudunuz mu?*


Have you read my previous post?





Sarı Odam ve Sartre’ın Fısıltıları

 Her çeşit serüveni tatmak isterdim. Yanlış trene binmek. Bilmedik bir şehirde inmek. Cüzdanımı kaybetmek…


Bence serüven, ille de olağanüstü olması gerekmeyen, ama olağanın dışına çıkan bir olay diye tanımlanabilir efendim. J.P Sartre - Bulantı


Uzun bir yolculuktan sonra Telaviv’e geldim. Ve Yom Kipur  bayramını harika bir Türk topluluğu ile Jerusalem’de geçirdim. Ana dilimi konuşmayı özlemişim ve etrafımda Türkçe konuşmalar duymanın olağanüstü hazzını yaşadım. Hiçbir bayram diğerine benzemez bu yılki de anlam dolu ve diğerlerinden çok farklı idi. 


Sartre’nin dediklerini yorumladığım kadarı ile her yolculuk bir serüvendir. Ama ben bugün size seyahatimi değil  öncesinde yaşadığım deneyimimden kısaca bahsetmek istiyorum.


Bir yolculuğa çıkmadan önce siz ne yaparsınız?

Sizi bilmem ama eğer sağlığım iyi, gücüm yerindeyse evimi organize ederim. Dolaplar elden geçer; atılacaklar, verilecekler, uzun süredir “Bir gün kullanırım” diye bekleyen birtakım şeyler ayıklanır ve gereken yerlere ulaştırılır. Gerçi bu işler için illa bir yolculuk beklemem ama yolculuk öncesinde nedense bu telaşımı daha da artırırım. Bilmem neden…


İşte yine öyle bir yolculuk öncesi, sıra çalışma odama, yani benim elcağızımla boyadığım o sarı

odama geldi.


Bir yandan temizlik yaparken, bir yandan birikmiş kâğıtları ayıklıyor, diğer yandan da bu odada istiflediğim kitaplarımı düzenliyordum. Büfenin ve komodinin yerini değiştirerek odaya kendime göre yeni bir nefes aldırdım. Arada tabii kitaplara elim gidip tozlarını alırken düşünsel bir yolculuğa da çıkmadım değil. Ve yolculuk boyunca uçakta bana eşlik edebilecek birkaç eski kitap seçtim. Odadaki işimi bitirip biraz dinlendikten ve öğle yemeğimi yedikten sonra, kendime seçtiğim o kitaplarla verandada bir mola verdim.


Seçtiğim kitapların nereden geldikleri belli değildi. Ama epey eskiydiler. İki tanesi Jean-Paul Sartre’a aitti.

Önce biraz Bulantı’yı okudum. Sonra zihnim, elimdeki sararmış eski kitabın tarihine bakmak istedi. 


Birinci baskı: Kasım 1961.

Allahım! Bu kitap bana nereden gelmişti? Kafa patlattım. İstanbul’da bir sahaftan mı almıştım? Yoksa yıllar önce bir şekilde valizime girip benimle mi gelmişti?


Sonra aynı yazarın diğer kitabına geçtim: Denemeler. Buradaki asıl çarpıcı detay, kitabın Fransızcadan çevirisini yapanların Sabahattin Eyüboğlu ve Vedat Günyol olmasıydı. Kitap, Cağaloğlu’nda, Aralık 1964’te basılmıştı.


“Cağaloğlu” kelimesini okuyunca zihnimde bir zaman tüneli açıldı. Yetmişli yıllara doğru bir yolculuk yaptım. Babamın iş yeri ve çocukken Cağaloğlu’na yaptığım o unutulmaz ziyaretler... Bu iki eski kitabın bana düşündürdüklerini anlatmaya kalksam, satırlar yetmez.


Ta 1960'larda basılmış bu iki Türkçe kitap, benimle beraber okyanus aşmış ve şimdi Québec’te, bir verandada, sonbaharın serin esintisinde yeniden karşıma çıkmıştı.


Eski kitapların sanal zekayı beslemek için dijitalleştirilip yok edildiği, yeni yazılanların  ise yapaylık şüphesi taşıdığı bir dönemde yaşıyoruz. Maalesef ki sevgili dostlar; bugün soframıza giren yapay, hormonlu domates ve salatalıklar kadar, bu çağda yazılan hiçbir şeyin de tam anlamıyla insan elinden ve düşüncesinden çıktığına inanamıyorum artık. O nedenle bu iki kitabın kulağıma fısıldadıkları, bana o kadar gerçek, o kadar "insandan" geldi ki içim tarifsiz bir sevinçle doldu.


Babam küçükken bize sorardı: "Bugün en çok sizi ne mutlu etti?"

İşte o gün beni o zaman tünelinden çıkıp gelen ve insan kokan o kitaplar mutlu etmişlerdi.


Serüvenle, kitapla ve sevgiyle kalın


Rahel Çela Behar


IYT dip not :

İfade edilen görüşler İYT web portalının editöryal politikasını yansıtmayabilir.

Yazarların düşünceleri sadece kendilerini bağlar.

 Bir önceki yazımı okudunuz mu?

 













Bank Leumi, mobil bankacılık uygulamasını beş farklı dilde kullanıma sunarak İsrael’de farklı dil ve kültürlerden gelen müşterilerin bankacılık işlemlerini daha kolay ve bağımsız gerçekleştirmesini hedefliyor.


Dijital bankacılığın günlük yaşamın ayrılmaz bir parçası haline gelmesiyle birlikte, müşterilerin finansal işlemlerini kendi dillerinde gerçekleştirebilmesi giderek önem kazanıyor.


Bank Leumi, bu ihtiyaca yönelik olarak mobil uygulamasını İngilizcenin de aralarında bulunduğu beş dilde hizmet verecek şekilde geliştirdiğini duyurdu. Banka, bu girişimin İsrael bankacılık sektöründe türünün ilk örneği olduğunu belirtiyor.


Yeni uygulama sayesinde müşteriler, tercih ettikleri dili seçerek hesap bilgilerine ulaşabilecek, bankacılık işlemlerini gerçekleştirebilecek ve finansal durumlarını daha rahat takip edebilecek.


Özellikle İbraniceye yeterince hakim olmayan yeni göçmenler ve farklı dillerde iletişim kurmayı tercih eden müşteriler açısından bu gelişme, dijital bankacılık hizmetlerine erişimi kolaylaştırmayı amaçlıyor.


Bank Leumi Özel Bankacılık Müşteri İlişkileri Yöneticisi Shuki Harow, günlük yaşamında İngilizce kullanan birçok müşterinin bankacılık işlemlerini de aynı dilde gerçekleştirmek istediğini belirtiyor. Harow'a göre İngilizce kullanım seçeneği, müşterilerin sürekli yardım almak zorunda kalmadan işlemlerini bağımsız biçimde yapabilmesine olanak tanıyor.


Banka, çok dilli uygulamanın yanı sıra müşteri hizmetlerinde de çeşitli yenilikler açıkladı.

Bunlar arasında 24 saat hizmet veren müşteri destek merkezi, müşterilerin kendi şube yöneticileriyle doğrudan WhatsApp üzerinden iletişim kurabilmesi ve cumartesi akşamlarını da kapsayan genişletilmiş telefon hizmet saatleri bulunuyor.


Leumi ayrıca müşteri başvurularına bir iş günü içerisinde yanıt vermeyi taahhüt ettiğini ve belirlenen sürede çözülemeyen talepler için özel bir yönetim ekibi oluşturduğunu bildiriyor.


Kaynak: TJP


 

Featured Posts
Recent Posts
Archive
Search By Tags
Follow Us
  • Whatsapp
  • Facebook Basic Square
  • Twitter Basic Square
  • Google+ Basic Square
bottom of page