KENDİME HAKSIZLIK ETMEK İSTEMİYORUM

Hiçbir horoz, rahatsız edici sesi yüzünden kederlenip içine kapanmaz.
Hiçbir kaplumbağa yavaş olduğu için kendini geç kalmış hissetmez.
Hiçbir fil, şişman olduğu için utanıp mahcup olmaz.
Hiçbir serçe, kendini kartalla kıyaslayıp eksik hissetmez.
Kendiyle mutlu olmayıp kendinde kusur arayan tek varlıktır insan.
İnsan, kendi hikâyesine baktığında objektif olmayı çok çabuk unutur. Başkalarını anlamak, affetmek ve onlara şefkat göstermek için harcadığı çabayı kendisine göstermez.
İstediği sonucu alamadığında, o noktaya gelene kadar yürüdüğü yolu, gösterdiği çabayı ve yolda öğrendiklerini bir anda hiçe sayar. Sonuca odaklanır ve yalnızca eksik kalanlara bakarak üzülür.
Geçmişte yaptığı hataları, bugünün olgunluğuyla yargılar. O günün şartlarını, imkânlarını, bildiklerini ve yapabileceklerini göz önünde bulundurmaz. O gün, elinden gelenin en iyisini yapmış olabileceğini kabul etmek istemez. Böylece geçmişin hatalarıyla yaşamaya devam eder.
Oysa bu yük insana ağır gelir.
Hayatının değerini yalnızca “yaptıkları” ve “tamamlayamadıkları” üzerinden ölçer. Halbuki hayat, ona yalnızca yaptıklarıyla değil, hayatına dokunduğu insanlar, bıraktığı izler ve yaşadığı anlarla da cevap vermiştir.
Belki de bunu fark ettiği gün, kendine karşı biraz daha adil olacaktır.Bir an başını kaldır. Çabana saygı duy. İçindeki o kargaşayı, o bitmeyen gürültüyü biraz olsun dindir. Kendine şefkatli davran.
Başkalarına yapabildiğini kendine de yap. Öncelikle kendinle konuşurken kullandığın kelimelere özen göster; tıpkı karşındaki insanı incitmemek için seçtiğin kelimeler gibi.
Ses tonunu ayarla; tıpkı sevdiğin birine konuşurken yaptığın gibi. Kendine molalar vermeyi dene. Hayır demeyi öğren.
Günün bütün koşuşturması içinde bir an bulduğunda, başını kaldırıp ilk gördüğün ağacın yapraklarının sesini dinle.
Bugüne kadar atlattıklarını küçümseme.
Aksine, onları gör. Dikkate al. Kendine hatırlat:
Buraya kadar geldim bundan sonrası daha da güzel olacak çünkü güçlendim.
Attığın her adımı, ne kadar küçük görünürse görünsün, kendin için atılmış bir adım olarak kabul et.
Çünkü bazen insanın ihtiyacı olan şey daha fazlasını yapmak değil;
kendisine, bugüne kadar yaptıklarının yeterince kıymetli olduğunu hatırlatmaktır.
Kendine haksızlık etme. Her zaman güçlü olmak, her şeyi doğru yapmak ya da her şeyi kontrol edebilmek zorunda değilsin.. . Sen de anlayışı, sabrı ve sevgiyi hak ediyorsun.
Feride PETİLON
IYT dip not :
İfade edilen görüşler İYT web portalının editöryal politikasını yansıtmayabilir.
Yazarların düşünceleri sadece kendilerini bağlar.
Bir önceki yazımı okudunuz mu?


Yorumlar