top of page

Karga Karga Gak Dedi !

1 gün önce
4 dakikada okunur

 

Bu başlık altındaki yazılar yaklaşık 2000 ile 2005 yılları arasında İsrael’deki Türkiyeliler Birliğinin tarihi Bülten gazetesinde yayınlanmıştır.


Ben köpekleri özellikle severim ama, eşimin hayvanlara olan alerjisini bir kenara bıraksak da, kedi köpek beslemenin aileye, elinize bakan bir fert daha eklemek olduğunu bildiğimden, o işi fantazi düzeyinde bırakmayı tercih etmişimdir. Yavru iken ufacık sevimli bir yumak olarak bağrınıza bastığınız köpeğin büyüyünce nasıl ortalama bir sıpa boyutları aldığını, evin her köşesine tüylerini bırakarak masanın üzerindeki çikolata kâsesine salya akıttığını etrafımdaki bazı örneklerden tanıyorum.

 

Köpeklerine son derece bağlandıktan sonra köpeğin uzun ve amansız hastalığında çok ağır hicran acısıyla yanıp tutuşmuş yakın arkadaşlarımız da var. Buna karşılık, yurt dışında çıkacakları uzun tatil seyahati arifesinde köpeklerini uzak bir yere götürerek salıveren kalpsiz ve vicdansız kişilerin varlığını da biliyoruz. Yani, sizin de kesinlikle bildiğiniz gibi, evde hayvan besleme çok ağır ve doğru tartmayı gerektiren bir karar gerektiriyor. Ona gerektiği gibi bakmanın anlamını algılamadan bu işe girişenin kendi hayatı hayvanınkiyle beraber kayar diye düşünüyorum.

 

Bazı insanlar, hayvanlara çok merhametli olmalarına karşın onlara sevaplarını steril yöntemler yardımıyla yapmayı seçerler. Ben bunlara açıkgöz hayırseverler derim. Bunun bir örneği bizim binada var. 7ci kattaki butikçiler (karı koca butik sahibidirler), günün birinde, binanın arkasındaki çöp kutularından beslenen zayıf, hastalıklı kedilere yardım eli uzatma kararı aldılar. Sabah işe giderlerken, akşam da dönüşlerinde, ellerinde kotec peynirleri, envaı çeşit yemek artıklarıyla kedileri besliyorlar. “Kıs kıs kıs kıs” diye bir ses çıkardıklarında çöp kutularının etrafında yaşayan bütün kediler koşuyor, kapının önüne doluşup yemeklere yumuluyorlar. Butikçiler de memnun. Kedilere çektikleri her ziyafetten sonra sevap defterlerine bir çentik işareti daha koyuyorlar mutlaka. Eminim ki Cennet’in ilk sırasındaki şeref koltukları üzerine “butikçilere rezervedir” plaketi konmuştur bile.

 

Zamanla, zayıflıktan titreyen o pis çöplük kedileri semirdiler. Her biri bir köpek boyunda oldu. Tüyleri parladı. İnsanlardan da korkmaz oldular. Bunlardan bir tanesi en göz alıcı olanı, siyah beyaz renkleri var. Eminim, kendini aslan filan zannetmeğe başladı. Bir tek yelesi eksik boynunda. Butikçilerin bu kediyi “Meleh” (Kıral) adıyla çağırdıklarını fark ettim. Artık Meleh'in öncülüğündeki kedi sürüsü çöp kutularından otlanmağa da tenezzül etmiyor. Bütün gün binanın giriş kapısının yakınında birer köşede tembel tembel oturup yalanıyorlar, ziyafet saatini bekliyorlar. Fakat kedilerin, köpeklerden farklı olarak, aslında sahiplerini pek tanımadıklarını, çıkarlarını her şeyin üstünde tuttuklarını duymuştum. Bu teoriye uygun olsa gerek, bu kediler, bina kapısından her çıkan kişiye tedirgin edici şekilde yaklaşıp, arkasından giderek yemek atmasını bekliyorlar. Yani belli ki butikçiler aslında kedilerin umurlarında değil. Kedilerin camiasında, yemeği veren düdüğü çalıyor.

 

Tel Aviv’de kargalar çoğaldı. Ya da bana öyle geliyor. Parklarda, bahçelerde, sokaklarda nereye baksam sürü halinde dolaşıyorlar. Çirkin mi çirkin sesleri var. Bizim binanın koca bahçesinde de her zaman kargalar bulunur. Uzun palmiye ağaçlarının üzerlerinde yaşarlar. Son zamanlarda bahçedeki kargalardan biri iyice azdı. Sabahın köründen gece karanlığına kadar gaaak gaaak diye bağırıyor. Ama ne biçim bir bağırtıdır bu yahu! her iki saniyede bir çatlak sesiyle koca bir gaaaak çekiyor. Yorulmaz mı bu hayvan? Ufak ufak sinirlerim bozulmaya başladı. Yaptıklarıma konsantre olamaz hale geldim. Bu hayvanın kesinlikle bir sıkıntısı var diye düşünmeye başladım. Bir gün artık dayanamadım “Tnu Le Hayot Lehiyot” (hayvanları yaşatın) derneğine telefon ettim. Bunların vicdanları kuvvetlidir. Hemen koşar hayvanın yardımına gelirler. “Bizim bahçede can çekişen bir karga var, çabuk gelin kurtarın” dedim. Telefondaki kız “karga bakıcılarımıza yapılan para tahsisatı kesildi, artık bizimle çalışmayı bıraktılar, onlara istersen ancak özel olarak başvurabilirsin” dedi.

 

Bir karga uzmanına telefon ettim. Belki adamın vicdanı el vermez, her şeye rağmen gelip beni bu baş ağrısından kurtarır ümidindeydim. Uzman “bu mutlaka ailesinden yemek bekleyen bir karga yavrusudur, havalar da epey sıcak, susuz da kalmışsa böyle bağırır durur” dedi. “İyi ama 15 gündür bağırıyor demek ki büyük bir sorunu var” diyerek adamın vicdanını sıkıştırmaya devam ettim. Benim bu iş için ödeme yapmayacağımı anlayan adam pişkin çıktı, oralı olmadı, “aç susuz bir karga yavrusu bu sıcakta üç gün içinde ölürdü, endişe edilecek bir şey yok” dedi ve telefonu kapadı. Ben gaaaak gaaaak’larla kala kaldım. Sanki beynimi gagalıyor bu karga.

 

İş başa düştü deyip, bahçeye çıktım. Ses nereden geliyor diye ağaçlara bakıyorum.

Birden koca bir karga bana doğru pike yaptı! Allahım, sanki Hitchock’un “Kuşlar” filmindeki korkuyu yaşıyorum. Kendimi kenara zor attım. Nafile, bir pike daha!.

Bir de ne göreyim, ayaklarımın kenarında zıplaya zıplaya bir karga yavrusu dolaşıyor.

 

Durumu anladım: meğerse bu küçük karga yuvasından düşmüş, annesi de onu geriye getiremeyince bütün gün gaklayarak yavrusuna yaklaşanları kovalıyor. Etrafıma biraz daha bakınca bir de kimi göreyim? bizim giriş kapısındaki koca kedi “Meleh”. Bir köşeye sinmiş, gözlerini yavru kargadan ayırmıyor. Meleh, binanın kapısındaki “ekmek elden su gölden” politikasını bir kenara bırakmış, atalarından kaynaklanan iç güdüsünün doğrultusunda, karga yavrusunu avlamaya çalışıyor. Karganın annesi de devamlı tetikte, kediyi yavrusundan uzaklaştırmaya çalışıyor ve bütün gün gaaak gaaaak diye bağırıyor. Bunlar yetişmiyormuş gibi ben de istemeden bu salatanın içine düşmüşüm.

 

Geçen gün karganın sesi birden kesildi. Ama bu arada Meleh’i de görmüyorum etrafta.

İki temel ihtimal var: ya o kargayı, ya da karga onu sindiriyor!. Bu arada ben huzuruma kavuştuğum için mutluyum baya !!.

 

Durun durun, başka bir olasılık daha var: belki karga yavrusu uçmaya başladı!.

                                                                                    

Moşe MİTRANİ     


IYT dip not :

İfade edilen görüşler İYT web portalının editöryal politikasını yansıtmayabilir.

Yazarların düşünceleri sadece kendilerini bağlar.


Bir önceki yazımı okudunuz mu?


          


Yorumlar


Bizi Takip Edin
  • Facebook Basic Square
  • Twitter Basic Square
  • Google+ Basic Square
bottom of page