
DSA, (Democratic Socialists of America), ABD politikasında son on yılda yükselen bir güç olmaya devam ediyor -ki dünkü son seçimler de bunu gösterdi- ve bu durum İsraeli yakından ilgilendiriyor.
DSA, ABD’nin Demokrat kanadında, progresivlerden oluşan ve parti içinde gücünü giderek arttıran solcu blok.
Bu hareket geleneksel liberal, merkezci politikalardan (ki Clinton ve Obama bunlara örnek gösterilebilir) ayrılarak, ekonomik ve sosyal eşitsizliğe, çokuluslu şirketlerin aşırı gücüne ve ve ABD’nin askeri müdahalelerine karşıtlığa odaklanıyor.
DSA ideolojisinin içine İsrael- Filistin sorunu da girince durum bizi daha da ilgilendirir bir hal alıyor.
DSA 1982 yılında kuruluyor.
2016 yılında Bernie Sanders demokratik sosyalizmi siyasi diyalogun içine yerleştiriyor.
2018 yılında AOC, (Alexandria Ocasio Cortez) bölgesinde çok kuvvetli bir demokrat adayı altederek Temsilciler Meclisine seçiliyor. (Bu hanımın gelecek ABD seçimlerinde partisinden başkan adayı olması söz konusu)
2020-2024 yıllarında mevcut hükümete ve de Demokrat Partinin geleneksel duruşuna karşıtlık artıyor ve giderek güçlenen DSA, 2025 yılında umulmayan bir başarya ulaşarak Mamdani’yi New York Belediye Başkanlığına oturtuyor.
Hareket en çok genç seçmenlere hitap ediyor. Gençlerin ev sahibi olamamaları, yüksek sağlık giderleri, dev holding/ şirketlere ve ekonomik eşitsizliğe karşıtlıkları onları DSA hareketine itiyor.
DSA üyeleri 2026 yılında, 2024 yılına oranla sayılarını ikiye katlayıp 120 bin gibi bir rakkama ulaştılar. On yıl önce sayıları birkaç bini aşmıyordu.
Aktivistleri kırmızı T-shirt giyip birbirlerine ‘’yoldaş’’ diye hitap ediyorlar.
38 yaşındaki DSA eşbaşkanı Ashik Siddique yıllar önce ekilen tohumların nihayet yeşermeye başladığını iddia ediyor. Başarılar New York ve Mamdani ile sınırlı değil. Seattle, Washington DC, Los Angeles, Mıchigan,(Abdul El Sayed), hepsi DSA çemberinin içinde.
DSA’ye katılan gençlerin büyük kesimi şehirli, beyaz ve yüksek tahsilli. Ya ev sahiplerine, ya bir hastane faturasına, ya bir öğrenci borcuna ya da ABD’nin deniz aşırı askeri faaliyetine kızıp harekete katılıyorlar. Kongrelerinde Komünist Manifesto best seller.
Mavi yakalı, Irak ve Endonezyalı ebeveynleri olan Sara Almosawi, 24 yaşında. Ebeveynlerinin göç nedenlerinin ‘’Amerika Rüya’sının’’ artık geçerli olmadığını söyleyip, üniversite yerleşkesinde Gazze Savaşı aleyhinde gösterileri düzenliyor, ve şu anda DSA Gençleri’nin eşbaşkanı.
Şimdi Filistin sorununun bu hareketin, bu ideolojinin içine nasıl, neden girdiğine bakalım.
DSA için İsrael kolonyalist, işgalci güç. Filistinliler de topraklarından edilen, baskı altındaki mazlum kitle.
Sahadaki gerçeğin farklı olması hiçbir şeyi değiştirmiyor.
Onların gerçeği, onların öyküsü bu.
ABD’nin İsraeli desteklemesi de bu bağlamda DSA militanlarına son derece ters düşüyor. Ve bu düşünce tarzı sosyalist solun antiemperyalist görüşüyle birebir örtüşüyor.
İsrael – Filistin konusunda DSA’in yol haritası apaçık:
ABD İsraele askeri ve ekonomik desteği kesmeli
BDS hareketi desteklenmeli
Filistin Devleti tanınmalı
ABD ve İsrael devleti yöneticileri yargı önünde hesap vermeli
Tüm bu maddeler kişisel olmayıp örgütün genel politik görüşleri.
Bu sorunun dışında kalan DSA talepleri de ilginç.
Senatonun lağvedilmesi, polis ve hapishanelere son verilmesi, ABD dışındaki askeri üslerin terk edilmesi ve büyük şirket ve holdinglerin kamu sahipliğine devredilmesi bu radikal isteklerden bazıları.
7 Ekim katliamını es geçmeyi tercih eden hareket, katliam sonrası İsraelin müdahalesini, ve savaş nedeniyle doğal olarak Gazze’de suçsuzların da yaşamların yitirmesini üniversite kampüslerine taşıyarak propaganda ve gösteri malzemesi yaptı. Protestolar güç gösterisine dönüştü.
Filistin sorunu öylesine güncellendi ki DSA tarafından, bugün bu hareketin bir parçası olmak için başvuranlar;
BDS hareketini desteklemeli
İsraelli grup ve lobicilerle temas halinde olmamalı
Filistinlilerin bağımsızlık hareketini desteklemeli.
Çok sayıda gönüllü genç, disiplinli örgütlenme, ekonomik endişeler ve gençlerin davaya şevkle bağlanmaları bu bileşimin başarısının anahtarları.
Bu kesimin tarih bilgisi kıt. Holokost, İsrael Devletinin kuruluşu, soğuk savaş, tarihsel ABD – İsrael iş birliği onlara yabancı.
Sosyal medyanın gücü, gençler arasındaki popülaritesi, olayları abartarak eksponansyel bir oranda güçlendirebilmesi progresiv gençlerin görüşlerini etkiliyor.
Filistin sorununu ateşlemek demokrat adayların da işine geliyor. Genç kitleleri meydanlara toplayıp güç gösterisinde bulunabiliyorlar.
Bu durumda dünkü seçim sonuçlarının da göstereceği üzere
ABD’nin İsrael’e partilerüstü desteği ciddi yara alacak
Bundan böyle Demokrat Parti başkan adayları parti baskısı altında İsrael ‘e daha soğuk bir duruş sergiliyecek. (Hoş bunu Cumhuriyetçiler, örneğin başkan vekili Vance de şimdiden göstermeye başladılar)
Not: Dünkü seçimlerde Michigan’I kazanarak Senatoya giren ilk Müslüman olmayı başaran el Sayed de bu başarısını katıksız bir Amerikalı ifadesiyle taçlandırdı:
‘’İnşallah diyerek yola çıktık, şimdi zaferimizi Elhamdüllilah diyerek kutluyoruz.’’
Bondi CHAKIM
IYT dip not :
İfade edilen görüşler İYT web portalının editöryal politikasını yansıtmayabilir.
Yazarların düşünceleri sadece kendilerini bağlar.
Bir önceki yazımı okudunuz mu?

Güncelleme tarihi: 4 gün önce

התאחדות יוצאי תורכיה בישראל (İYT) נערכת לערב מיוחד שבו תוקיר שלושה אישים בולטים, אשר תרמו תרומה משמעותית לחברה, למדינת ישראל ולאנושות. האירוע יתקיים במסגרת ציון 100 שנה להקמת הפדרציה הספרדית העולמית.
ביום חמישי, 3 בדצמבר 2026, יתקיים ברעננה ערב מרגש ומשמעותי, שבו יזכו פועלם ותרומתם של ד"ר סלים סלטי, ד"ר יצחק סגול ופרופ' דניאל יחיא להוקרה ולהבעת תודה.
66 שנים של אחדות, סולידריות ועשייה למען הקהילה
התאחדות יוצאי תורכיה בישראל, שנוסדה בשנת 1960, מציינת בשנת 2026 את שנתה ה-66 וממשיכה לפעול לשימור המורשת התרבותית של הקהילה, לחיזוק הסולידריות ולהנחלת ערכיה לדורות הבאים.
אחת הדוגמאות החשובות לפעילות זו היא מיזם "המצטיינים מקרב יוצאי תורכיה בישראל", שההתאחדות יזמה בשנת 2020.
מטרת המיזם היא להוקיר אנשים ממוצא תורכי שעלו לישראל והגיעו להישגים יוצאי דופן בזכות כישרונם, הידע שלהם, נחישותם ועבודתם הקשה. המיזם מבקש לתעד את תרומתם המתמשכת למדינת ישראל, לחברה ולאנושות, ולהעניק השראה לדורות הבאים.
הערב מתקיים במסגרת אירועי ציון מאה שנה להקמת הפדרציה הספרדית העולמית, שנוסדה בשנת 1925
ערב זה נערך גם במסגרת ציון 100 שנה להקמת הפדרציה הספרדית העולמית (1925–2025), ומהווה הזדמנות להוקיר את תרומתה של הקהילה הספרדית להתפתחות מדינת ישראל ולתרבות העולמית.
במסגרת האירוע יוענק כבוד לד"ר סלים סלטי, לד"ר יצחק סגול ולפרופ' דניאל יחיא, על הישגיהם בתחומי פעילותם ועל תרומתם החשובה לחברה.
אין זה רק טקס לציון הישגים אישיים, אלא גם ערב של תודה והערכה, המדגיש את תרומתם של אנשים שעלו לארץ חדשה, בנו בה את חייהם והגיעו להישגים משמעותיים בזכות התמדה, כישרון ועבודה קשה.
ערב ההוקרה ילווה במוזיקה
בחלקו המוזיקלי של האירוע תופיע תזמורת סימפונט רעננה, בקונצרט חגיגי שיכלול מבחר יצירות ממוזיקת הלאדינו, המוזיקה הישראלית, התורכית ומוזיקת העולם.
אחדות, תרבות וסולידריות למען הדור הבא
מטרה חשובה נוספת של הערב היא חיזוק הערבות ההדדית בקהילה.
ההכנסות מהאירוע יועברו לקרן מלגות החינוך של התאחדות יוצאי תורכיה בישראל, ויסייעו בתמיכה בלימודיהם של צעירי הקהילה.
לצד שימור המורשת התרבותית שלנו והוקרת אישים שהותירו חותם בחברה, אנו ממשיכים לפעול גם למען הצלחתם של הדורות הבאים.
השתתפותכם בערב מיוחד זה היא לא רק הזדמנות לקחת חלק באירוע תרבותי מרגש, אלא גם דרך לתרום לאחדות, לתרבות, לסולידריות ולחינוך.
פרטי האירוע
תאריך: יום חמישי, 3 בדצמבר 2026
שעה: 19:30
מקום: המרכז לאמנות ולמוזיקה, רחוב הפלמ"ח 2א', רעננה
תרומה / הרשמה: לתמיכה בקרן מלגות החינוך ולהבטחת מקומכם באירוע, לחצו כאן
התאחדות יוצאי תורכיה בישראל ממשיכה לפעול לשימור מורשת הקהילה, להוקרת הישגיה ולהעברתם לדורות הבאים.
נשמח לראותכם עמנו בערב מיוחד זה.
התאחדות יוצאי תורכיה בישראל (İYT)


Cumhurbaşkanı Erdoğan yönetiminin Türkiye’nin gücünü sınır ötesine yayma siyasetinin iki belirgin alanda sıcak çatışmaya dönüşme olasılığı bulunuyor: Suriye’de İsrail ile, Doğu Akdeniz’de Yunanistan ve Fransa ile. Bu bölgelerde gerilimin yükselmesi ülke ekonomisini nasıl etkiler? Halen zafiyet gösteren ekonomik göstergeler daha zayıflar mı? Halkın iktidara olan güvensizliği daha da sarsılır mı? Yoksa Erdoğan “dış tehditler” sayesinde iktidarını pekiştirir mi?
Ortamı değerlendirelim: Ülke iki aydan bu yana giderek yayılan bir “borsa dolandırıcılığı” ile bitap düşmüş durumda. Mesele şu: Bazı borsa simsarları pek hareket görmeyen hisselerin alışveriş hacmini kendi aralarında sahtekarca artırarak ve her satın almada değerlerini yükselterek küçük, çelimsiz bazı şirketlerin piyasa değerlerini 1 milyar, 5 milyar… hatta 10 milyar ABD doları düzeyine çıkartmayı becerdiler.
Dolandırıcılığın boyutu için şu örnek yeterli: 120 kişilik bir faktoring firmasının piyasa değerini (gerçek değil kağıt üzerinde) 20 milyar dolara vardırarak Türkiye’nin en büyük şirketi olan Koç Holding’den iki misli daha değerli olarak yansıttılar. Esası yansıma değil, yanılsama (illüzyon) idi…
Bu hissenin yatırımcı sayısı pek fazla değildi. Fakat bu ve benzer şişirilmiş hisseleri bünyesinde bulunduran “serbest fonlar” o kadar inanılmaz performanslar gösterdiler ki %40-50 mevduat faizini yeterli bulmayan yüzbinlerce tasarruf sahibi paralarını “akan sudan biz de istifade edelim” misali bu fonlara yatırdılar.
Bazı serbest fonlar yıllık %5000 gibi verimlilik grafikleri ile 400.000’den fazla yatırımcının tasarruflarını kendilerine çektiler. Yatıranların büyük bir kesimi doğrudan kandırılmıştı, bir diğer kesim ise sahtekarlıktan haberdar olmakla birlikte iktidarın bu konuyu bildiğini, göz yumduğunu ve oyun durma noktasına gelmeden hemen önce paralarını çekmeyi başarabileceklerini düşündüler.
Dolandırıcılık çetesinin üst kurmayları ve hükümete yakın bazı yatırımcılar Eylül ayında sahtekarlık patlak vermeden önce paralarını çekerek yurt dışına transfer ettiler. Fakat yatırımcı kitlesinin en büyük kısmı çekemediler ve yalnız kazandıkları tutarlar değil, anaparaları dahi batmaya yakın…
Türkiye’nin finansal evrenini düzenlemesi gereken ve küçük, orta boy yatırımcıyı sözde koruyan birçok kurum çürümüş vaziyette. En üst yöneticiler istifa ettiriliyor, açığa alınıyor veya tutuklanıyor.
İş alemi ve yatırımcıların güveni öylesine sarsıldı ki ülkenin halka açık en güzide şirketlerinin değerleri %20-25 düştü. Dahası kamuya ait bazı kurumların hazinelerinin dolandırıcılığa alet olmaları Türkiye’nin geleceğine ve vatandaşının umutlarına darbe vuruyor.
Bu ortamda Suriye hava sahasında gezinen İsrail jetleri ile Türk Hava kuvvetleri “it dalaşına” girerler mi? Kudüs hükümeti Suriye’nin kuzeyine hâkim olan Ankara’nın güneye ve özellikle İsrail sınırına sarkmasını istemediğini açıkça belirterek 18 Ağustos’ta Abu Duhur üssünü bombaladı (beşeri zayiatsız). Şu anda durum sakin fakat hızla alevlenebilir.
Öte yandan Akdeniz’de de sular ısınıyor: 10 yıldır ileri sürülen “Mavi Vatan” projesi kapsamında Türkiye’nin Libya ile 2019’da anlaşarak aralarında “Münhasır Ekonomik Bölge” (Exclusive Economic Zone) ilan etmelerinin sözde Libya Parlamentosu tarafından yakınlarda onaylanması Doğu Akdeniz’i Batı’dan ayıran bir nevi göl haline getirme riskini taşıyor. Türkiye’nin güneybatı ucundan Libya karasularına uzanan “Mavi Hat ”tan geçecek bir geminin Ankara’yı haberdar etme olasılığı Mısır, Yunanistan, Kıbrıs Cumhuriyeti ve İsrail ile birlikte Avrupa Birliği’ni de ayağa kaldırdı.
Akdeniz’de bir diğer çıban başı da Kıbrıs’ı Avrupa elektrik şebekesine bağlayacak kabloların çekilmesine Türkiye’nin itirazı. Kendi ve KKTC münhasır deniz alanlarında yapılacak çalışmalardan dolayı Ankara’nın izninin istenmesi Yunanistan ve Fransa tarafından kesinlikle reddedildi. O kadar ki her iki ülkenin donanmalarının kablolarını döşeyecek gemileri savunma planları Türkiye’nin sert tepkileri ile karşılaşıyor.
Hem Suriye hem de Doğu Akdeniz’de Türkiye’nin “güç projeksiyonu” planları Yeruşalayim tarafından İsrail’in kendi hava ve deniz kontrol alanlarına “tehdit” olarak algılanıyor.
Bu potansiyel çatışma noktalarına bir de yeni Azerbaycan sıkıntısını ekleyebiliriz. Bakü’nün ilköğretimdeki kızların kapanmasını yasaklayan yasa, Ankara’ya bağlı bazı odaklarca “kabul edilemez” yanıtı ile karşılaştı. Azerbaycan’ın İsrail ile yakın ticari, savunma ve stratejik ilişkilerinin AKP iktidarınca engellenme amacı (Bakü’de uluslararası bir konferansta davetli İsrail Cumhurbaşkanı Isak Herzog’un konuşmasına Hakan Fidan kulaklığını fırlatarak protesto etti) Bakü tarafından “işlerimize müdahale” olarak tanımlanması bardağı taşıran damlaydı.
İki stratejik gerilim, Suriye ve Doğu Akdeniz, bir de “gomşu ve gardaş” Azerbaycan’ın İsrail ilişkilerinden vazgeçmemesi, Ankara’nın diplomatik ve askeri manevra alanlarını daraltmayabilirdi. Fakat Türkiye’nin son 3 yılda enflasyon düzeyini %25’in altına indirememesi, TL’in göreceli değerlenmesinden dolayı ihracatçıların zarar etmeleri, uluslararası yatırımların azalması ve sonunda İstanbul Borsasını kasıp kavuran piyasa dolandırıcılığını çözme gayretlerinin akamete uğraması ülkenin finansal zafiyetini ön plana çıkarmıştır.
Bu ortam düzelmediği sürece, Türkiye doğrudan tehdit altında kalmadığı takdirde, ekonomiyi daha büyük darboğaza itmemek uğruna yurtdışı gerilimleri tırmandırmamak, Ankara’nın opsiyonları arasındadır.
Tek farkla ki: Yeni seçim aşamasında halkı “dış mihraklara” karşı koymak amacıyla Başkan’ın yanında kenetleme gayretleri bu kez başarıya ulaşır mı?
Ralf ARDİTTİ
IYT dip not :
İfade edilen görüşler İYT web portalının editöryal politikasını yansıtmayabilir.
Yazarların düşünceleri sadece kendilerini bağlar.
Bir önceki yazımı okudunuz mu?

























