Yetmiş yıldır yaşadığım ve 10 yıl önce terk ettiğim İstanbul’u birden tanıyamadım. Giriş yolları bile tamamen değişmiş; Çanakkale’den gelişte Yeni İstanbul Havaalanı’nın yanından geçen Kuzey Marmara Otoyolu’nu aldık ve TEM/Mahmutbey gişelerine nazaran bir saat kadar tasarruf ettik. Ormanların arasından kıvrılan asfalt, Kağıthane Deresi üzerindeki viyadüklerden kente şaşalı bir giriş yapıyor ve varmak istediğimiz Harbiye yöresine süratle ulaştırıyor. Bir doktor arkadaşımızın

Birleşik Krallık’ta 1960 yılında yaşayan Yahudi vatandaş sayısı 450,000 idi. Aynı yıl Müslüman nüfus (çoğunlukla Hindistan kökenli) 50,000 civarındaydı (9/1). 2025’e geldiğimizde Yahudilerin sayısı 290,000’a düşmüş, Müslümanlarınki ise 4,000,000’a çıkmıştı (1/14). Kökenleri genellikle Pakistan, Hindistan ve Bangladeş fakat Kuzey Afrika ve Ortadoğu’dan da gelenler var. Bu nüfusun yarısı İngiltere’de doğanlar ise diğer yarısı da yeni göçmenler. İngiliz Müslümanlarından bi

Türkiye ve İsrail’in bazı ileri gelenleri veya destekçileri son günlerde savaş naraları atmaya başladılar. Durum ne kadar endişe verici? Karşılıklı atışmanın nereye kadar ilerleme olasılığı bulunuyor? Geçtiğimiz hafta ABD merkezli American Enterprise Institute kıdemli uzmanlarından Michael Rubin adlı tarihçi/analist/yorumcu sanki ateşe körükle giden bir eda ile İsrail’in Türkiye’ye karşı önleyici bir hava saldırısı gerçekleştirerek F-16 uçaklarını imha etmesi gerektiğini

İstanbul doğduğum, eğitim gördüğüm, evlendiğim, aile kurduğum, şirket geliştirdiğim ve istihdam yarattığım kent. 2016 yılına kadar orada evimiz vardı, sonra sattık, Çanakkale’nin Ayvacık ilçesine bağlı bir köyde inşa ettiğimiz bahçeli bir eve geçtik. Aynı yıl Londra’ya taşındık fakat senenin 3-4 ayını dilini konuştuğum ve yazdığım, arkadaşlarımın yaşadığı, kalbimde derin izleri olan topraklarda geçiriyoruz. Türkiye sevdiğim ülke, insanlarının safiyeti, genelde iyi niyetlil

Yedi Ekim 2023’ten bu yana diaspora Yahudilerinin kendilerini baskı altında hissetmeleri, İsrail ordusunun özellikle Gazze’de Hamas’a karşı savaşırken ölen siviller konusunda en yakın arkadaşları ile ayrı düşmeleri, tüm dünyada başgösteren Yahudi karşıtlığının açtığı yaraların sarılamaması… Yahudiler kuşatma altında. Bir yandan İsrail’i çevreleyen Hizbullah, Husiler ve nihayet patronları İran İslam Cumhuriyeti. Öte yandan BBC, New York Times, CNN, Türkiye medyası. Sonra Birle

Osmanlı İmparatorluğunun ve Halifeliğin 1920’lerde çökmesinin ardından Ortadoğu toplumlarının gündemindeki en önemli soru şuydu: Neden döküldük? Nerede yanlış yaptık? Yedinci yüzyıldan bu yana ve özellikle 1200’lerden itibaren bilinen dünyanın, Arap Yarımadasının, Yakın Doğunun (Mısır’dan İran’a uzanan coğrafyanın), Kuzey Afrika’nın, İber Yarımadasının, daha sonra Anadolu ve Balkanların, Viyana’ya kadar Avrupa’nın içlerine egemen olan bir inancın, bir devlet yönetme tarzını

Çocukluğumun en önemli filmlerinden biriydi: 1951 yapımı Quo Vadis (Latince: Nereye gidiyor?). İmparator Nero döneminde (MS 64-68) geçen ve zamanın meşhur aktörlerinden Robert Taylor, Deborah Kerr, Peter Ustinov’un oynadıkları efsanevi bir beyaz perde eseriydi. Film unutuldu fakat “Quo Vadis” terimi sık sık anılıyor, kişiler, kurumlar ve ülkelerin gelecekleri konu olduğunda. AI ise, Artificial Intelligence yani Yapay Zeka (YZ). Amacım: Bugün ülkenin içine bulunduğu siyasi ve

İsrail karşıtlığında Avrupa’nın en aşırı iki ülkesi İspanya ve İrlanda. Biri Moskova’dan 6000 km uzaklıkta, diğeri ise 7000 km. Her ikisinin de ulusal güvenlik sıkıntıları yok. Madrid, NATO üyesi olmasına rağmen tüm Avrupa’nın onay verdiği savunma bütçelerinin milli hasılanın %5’ine yükseltilmesi kararına karşı geldi. Nasıl olsa Putin ordularının İber Yarımadasına kadar gelmeleri bahis konusu değil. Fakat Avrupa’nın ortak savunma stratejisine ayak uydurmayı reddediyor, Sosy

Geçtiğimiz hafta ailemiz için fevkalade önemliydi: Paris’de yaşayan kızımız Livia ve eşi Tommy’nin ikinci çocukları Joya dünyaya geldi . Londra’da Mina (10), Lia (7) ve Paris’de Dario (6) sonrası dördüncü torunumuza kavuşmanın heyecanını yaşadık hep birlikte… Hep üç çocuk sahibi olmak isterdim fakat Nadia ikincisinden sonra pes dedi. Çocuklarımız da 2’de duracaklarını beyan ettiler. Nüfusun ayni düzeyi tutturması için gereken kadın başına asgari 2,1 doğurganlık oranının az

Çok fazla Kürt tanıdığım yok, Aleviler çok daha fazla. Fakat her iki toplumun gençlerinin, özellikle Güneydoğu ve Doğu illerimizi TOG Vakfı sorumluları olarak ziyaretlerimizde, ülkenin Batısından gelenleri yakından tanıma, öğrenme arzularını ve dünyaya açılma hedeflerini sevinçle gözlemlemiştim. Kısmen bölgelerinin geri kalmışlığından, kısmen de kendi ezikliklerinden sıyrılma, kurtulma, gelişme isteklerine bağlamıştım. Şimdi bu olguyu tüm Ortadoğu coğrafyasında izliyoruz