En pasadas en la lisyon de musika Turka, mos ambezimos esta kantika inolvidavle. Komo me plaze literatura i poezias, de vista entri al Google i meldi la vida del kompozitor de esta kantika. Gam-zedeyim deva bulmam Garibim bir yuva kurmam Kaderimdir hep çektiren İnlerim hiç reha bulmam. Elem beni terk etmiyor Hiç de fasıla vermiyor Nihayetsiz bu takibe Doğrusu takat yetmiyor. So un ombre yeno de trizteza, ke no ay kura So povereto, no puedo konstruir un nido E

Bir dili “korumak” fikri kulağa her zaman olumlu gelir. Kim kültürel mirasın yaşatılmasına karşı çıkabilir ki? Ancak mesele, bu kavramın hangi bağlamda, kimler için ve ne pahasına ele alındığıdır. Özellikle göçmen topluluklarda dilin korunması, masum bir kültür meselesi olmaktan çıkıp kimlik, aidiyet ve toplumsal yönelim tartışmasına dönüşür. Türkçe ve Ladino’nun İsrael’de korunması gerektiğini savunan yaklaşım da bu nedenle sorgulanmayı hak ediyor. Öncelikle şu gerçeği tes