Çok yorucu bir süreçten çıkıp, daha yorucu bir sürece girdik. Artık haberleri izlemek de yoruyor insanı. Bundan iki ay önce Lizbon’a tatile gittik eşimle. Hiç program bile yapmadık ne yenir ne içilir, oldukça spontane, atlayıp gittik. Nedense hep aklımda fakir ülke diye kalmış olan Portekiz daha önce hiç ilgimi çekmemişti doğrusu. Daha önce bir ülkeye gezmeye giderken hep program yapar, araştırır, videolar izlememize rağmen bu sefer hiçbir şey yapmamıştık. Bir tanıdığım şöyle

Seçimler… Her kafadan bir ses. Herkes politikacı… Herkes profesör…Oy vereceği adamı babasıymış gibi savunuyor… Yahu bundan bize ne. Ben mesela, görüşüm belli, yolum belli, Allah’ı gelse derler ya hani, etkilemez beni. Sağlam duranı etkileyemezler, komik olur, garip olur, Yahudi'ydim hadi Müslümanlığı deneyeyim gibi olur, eğreti durur. Bir susun artık. Amma gürültü patırtı. Bırakın politikacılar kafalarını kırsın, siz tercihinizi sandıkta yapı artık. Anlamlı olan da o de

ELİF ŞAFAK: ON DAKİKA OTUZSEKİZ SANİYE Dr.Yael Çittone İnsan beyni vücut öldükten sonra on dakika otuzsekiz saniye daha çalışırmış......

Khaled Hosseini:BİN MUHTEŞEM GÜNEŞ Yael Çittone Meryem henüz onbeşinde evlendirildiğinde, oyuncak bebeği kucağındaydı. Anne,eş, kadın...

Bir çarşamba günü eşim beni aradı:"Bu akşam tiyatro var unutma!" Programıma baktığımda imkansız görünüyordu. O gün oyun olduğunu...

Bunaldım Evet bunaldım. Sankı biri boğazımı sıkıyor. İki el boynuma yapışmış, kurtaramıyorum kendimi.Her geçen gün daha da sıkıyor ve...

Galiba İstanbul hakkında en uzun yazımı yazmak üzereyim.. O kadar doldum ki! Gizemli, ilginç, değişik, canlı, capcanlı, insanı içine...