İsrael’in en sevmediğim hatta nefret bile ettiğim dönemindeyiz..
Seçimler…
Her kafadan bir ses. Herkes politikacı… Herkes profesör…Oy vereceği adamı babasıymış gibi savunuyor…
Yahu bundan bize ne. Ben mesela, görüşüm belli, yolum belli, Allah’ı gelse derler ya hani, etkilemez beni. Sağlam duranı etkileyemezler, komik olur, garip olur, Yahudi'ydim hadi Müslümanlığı deneyeyim gibi olur, eğreti durur.
Bir susun artık. Amma gürültü patırtı. Bırakın politikacılar kafalarını kırsın, siz tercihinizi sandıkta yapı artık. Anlamlı olan da o değil mi? Zaten kaderi de oylar belirlemeyecek mi?
O daha badem gözlü, bu daha suçlu, o daha çirkin, bu daha yakışıklıyı bırakın…
Suç onun bunun değil…Suç hepimizin.
Suçu politikacılarda aramayın. Biraz da kendinize sorun.
Yıllardır Şomron’da yaşarım, çok ama çok takdir ettiğim bir müşteri kitlesine sahibim.
Bana sorsanız elleri ayakları öpülecek insanlar.
Bir tanesi bana dedi ki:
“Oğlum Gazze’de düştü...Acısı hiç geçmeyecek…Damatlarım, iki oğlum hala cephede…Haredi kardeşlerim, bir kesim aşırı sol kardeşlerim de askerlik yapmıyor, onlara ben de kızıyorum ama daha çok kendimize kızıyorum. Acaba birlik olabilmeyi onlara ne kadar anlatabildik? Kutuplaşmak yerine onlara düşmanın hiçbirimizi ayırt etmeyeceğini ne zaman öğrettik? Biz de onlar kadar bu işin içindeyiz.”
Durum özetle budur. Liderler gelip geçer ama kardeşlik baki kalır.
Seçiminizi mutlaka yapın. Sandığa gidin. Geleceğimize bir katkı da, siz de bulunun. Ama lütfen bu saldırgan tavırlarınızı bırakın.
İsrael bir tane. Başka yok.
Demokrasi kazansın, İsrael kazansın.
İyi haftalar.
Yael ÇİTTONE
IYT dip not :
İfade edilen görüşler İYT web portalının editöryal politikasını yansıtmayabilir.
Yazarların düşünceleri sadece kendilerini bağlar.
Bir önceki yazımı okudunuz mu?
Yorumlar