Elie Wiesel said in his Nobel Peace Prize speech: "Whenever and wherever human beings endure suffering and humiliation, I swore never to remain silent… Neutrality helps the oppressor, never the victim. I will never remain silent wherever people suffer." Hello dear friends, Today, as I sat at the keyboard, the first thought that came to mind was this: why do we, as thinking beings, sometimes—or even most of the time—stay silent? Why do we hesitate to speak out against injustic

İsrael’in yarı yüzölçümü kadar bir ülke olan Katar’ın takriben üç milyona yakın olan nüfusunun sadece yüzde onu Katar vatandaşıdır. Peki monarşi ile yönetilen son derece zor iklim koşullarına sahip olan bu devletin gücü nereden kaynaklanmaktadır? Yanıt dünyanın en zengin doğal gaz kaynaklarına sahip olması olabilir mi? Katar’ın bu denli etkin ve sözü geçen bir ülke olmasını şüphesiz sadece zengin doğal kaynaklarıyla gaza bağlayamayız. Kongo ve Libya’nın durumu ortadadır. Ka

Sevgili kardeşlerim, Oldukça hareketli geçen yaz günlerinden sonra birlikte olduğumuz için çok mutluyum. Geçen yıl bu dönemde ilk yazımı yazdığım zaman, içimde yazılarımı kitap haline getirme umudum ve hayalim olmasına rağmen henüz yolculuğa çıkmamış bir seyyah gibi idim. Bugün ise ilk kitabım “Kalemi Seçtim” in ilk baskısı nerede ise tükenmek üzere. Desteğinize sonsuz teşekkürler. İkinci baskı yapmamı teklif edenlere cevabım ise “bu kitabın tadı damağımızda kalsın” doğrultus

En estos dalkavos tiempos no ay diya ke en las medyas sosyalas no se renkontra una remarka, una kritika kontra la kayades de los grandes ‘tenores’ de la politika mundiala sovre el dezastro iranyano, onde miles de djentes gritan por las kayes para demandar libertad i mirar de eskabuyirse de los fanatikos muzulmanos shiitos, los ayatollahes, los kualos dirijan dezde 47 anyos este puevlo maraviyozo kon una mano de fierro. Ande están los ke akuzaron a Israel sin razon de kometer

Herkes soruyor: Yaratıcı zihin nasıl oluşturulur? Bu, bugün dünyanın en büyük sorusu. Çünkü sürekli verimliliğe, zamandan ve enerjiden tasarrufa odaklanan bir dünyada yaşıyoruz. Eski sorunları yeni yollarla nasıl çözeriz? İş dünyasını, akademiyi yöneten soru budur. Bunun yanıtını, Moşe Rabenu’nun Tanrı’ya, Şemot Peraşasının sonunda sorduğu, iki dev soru ve aldığı cevaplardan anlamaya çalışacağız. A – Bu halka neden kötülük yaptın? B – Neden köleliğin tarzı, biçimi, karakteri

Tel Aviv Üniversitesi’nin konferans salonunda bulunduğum o anlar, hakikat perdesinin aralandığını hissettiğim, içimde haz ve coşkuyu aynı anda uyandıran anlardı. O anlarda bu yazının doğuşu gerçekleşti. Geçtiğimiz günlerde Tel Aviv Üniversitesi bünyesindeki Cymbalista Kültür Merkezi’nde böyle bir eşikten geçtim. "Türk Coğrafyasından Tınılar ve Sözler: Sabetayistlerden Dervişlere" başlığı altında düzenlenen gecede, kadim Anadolu’nun tınılarıyla akademik derinlik buluşurken

Şevat ayına adım atarken Tora bize çok derin bir mesaj fısıldar: Hayattaki en önemli süreçler, çoğu zaman gözle görülmeden gerçekleşir. Tora’da şöyle yazar: Çünkü insan, tarlanın ağacı gibidir. (Devarim 20:19) Bu pasuk sadece çevre bilinciyle ilgili değildir. Bilgelerimiz bu cümleyi insanın iç dünyasına dair temel bir öğreti olarak okurlar. İnsan da bir ağaç gibi kök salar, büyür, meyve verir ama bu süreç aceleyle olmaz. Şevat ayı, bize dış başarıdan önce iç hazırlığın önem

Ünlü tarihçi Prof. Yuval Noah Harari, Homo Deus kitabının son bölümünde Dataizm’i ‘’ Veri Dini’’ ne benzetir ve şu sözlerle tanımlar: Dataizm, evrenin veri/ data akışından meydana geldiğini ve her olgunun ya da varlığın değerinin veri işleme sürecine yaptığı katkıyla belirlendiğini öne sürer. Dataizm doğruyu ve yanlışı belirleme iddiası taşıyan bir din olma yolunda ilerliyor. Bu dinin en yüce değeri ‘’bilgi akışı’’. Buna göre evrendeki bilgi akışını arttırmamız, derinleştirme

B.H. Hikaye anlatıcılığı , (Haggadah), insan deneyiminin her zaman merkezinde yer almıştır. Sadece bir eğlence biçimi olmaktan çok, bilgi, değer ve duygu aktarımında kullandığımız temel bir mekanizmadır. Hikayeler, insanlığın kalbi ve ruhudur. Filozoflar, ahlaki yaşam için hikâye anlatıcılığının önemi üzerine nadiren yazmışlardır. Tek istisna İskoç düşünür Alasdair MacIntyre'dır. O, şöyle der; çocukları hikâyelerden mahrum bırakırsanız, onları "sözlerinde olduğu gibi eyleml

Sanat karşılaşmaları bazen etkisini uzun süre kaybetmez. Geçenlerde Tel Aviv’de gördüğüm “The Spark” (Kıvılcım) adlı sergi de benim için böyle bir karşılaşmaydı. Çok derinden etkilemesinin nedeni, içinden geçtiğimiz kolektif travmanın sanat aracılığıyla dönüştürülmüş hâline tanıklık etmemdi. Bu sergide kıvılcım, insanın her şeye rağmen yaşamla yeniden bağ kurabildiği, canlılık hissedebildiği o küçük anları hatırlatıyor. Yaklaşık elli sanatçıyı bir araya getiren bu buluşmada