Geçtiğimiz hafta sonu Paris’de 50,000, Londra’da 100,000 (Al Jazeera’ya göre), Roma’da Greta Thunberg ve Francesco Albanese’nin (Birleşmiş Milletler’in “İşgal Altında Filistin Toprakları” Raportörü) katıldığı, Cenevre ve NewYork’da binlerce gencin desteklediği “ Filistin ile Dayanışma Günü” gösterilerinde Gazze’de imzalanan barış anlaşması protesto edildi ve İsrail ile tüm ilişkilerin kesilmesi istendi. Trump’ın ABD’sini bir yana bırakalım, fakat Avrupalı gençleri, Gazze’de

İsrael’i anlamanın ilk şartı şudur: Herkes haklıdır — ve hiç kimse tek başına yeterli değildir. Bu ülke, tek bir talep üzerine değil; çelişen taleplerin birbirini sınırlamasıyla ayakta durur. Dindar ne ister? Tanrı’nın vaadini, kutsal toprağın anlamını, Şabat’ın kamusal saygısını. “Devlet Yahudi olmalı; yoksa boş bir kabuk kalır.” Seküler ne ister? Özgürlük, modernlik, bireysel hak, bilimin gücü. “Devlet Yahudi kalabilir, ama kimsenin hayatı zorla şekillenemez.” Milliyetçi ne