Üç kadın.Üç kuşak.Bir yıl süren bir yüzleşme… Habima’da sahnelenen “İyi Bir Şey” , büyükanne, anne ve torunun hem kendilerini hem de birbirlerini yeniden keşfettikleri duygu yüklü bir yolculuğu anlatıyor. Aşkın ve kaybın, hayal kırıklıklarının ve uyanışların iç içe geçtiği bu hikâye, tüm zorluklara rağmen hayatta tutunulacak bir güzellik olduğunu fısıldıyor. Elaine Murphy ’nin dünya çapında ses getiren bu komedi-draması, dans dersleriyle değişen hayatları, tutkuyu, başlangıçl

R.F. Kuang’ın Sarı Yüz ( Yellow Face ) adlı romanı, çağdaş edebiyat dünyasını merkeze alan, sert, rahatsız edici ve bilinçli biçimde provokatif bir anlatıdır. Roman, kimlik politikaları, kültürel iktibas, yayıncılık sektörünün işleyişi ve sosyal medya çağında ahlakın nasıl şekillendiği gibi konuları tek bir bireyin hırsı üzerinden görünür kılar. Kuang, bu hikâyede kolayca taraf tutulabilecek bir ahlak dersi vermekten özellikle kaçınır. Bunun yerine okuru, sistemin işleyişini

Herkes soruyor: Yaratıcı zihin nasıl oluşturulur? Bu, bugün dünyanın en büyük sorusu. Çünkü sürekli verimliliğe, zamandan ve enerjiden tasarrufa odaklanan bir dünyada yaşıyoruz. Eski sorunları yeni yollarla nasıl çözeriz? İş dünyasını, akademiyi yöneten soru budur. Bunun yanıtını, Moşe Rabenu’nun Tanrı’ya, Şemot Peraşasının sonunda sorduğu, iki dev soru ve aldığı cevaplardan anlamaya çalışacağız. A – Bu halka neden kötülük yaptın? B – Neden köleliğin tarzı, biçimi, karakteri

2016-2018 yıllarında İsrael’in Türkiye Büyükelçisi olarak, 1993-1997 yılları arasında ise Ankara’daki İsrael Büyükelçiliği’nde İkinci ve Birinci Katip olarak görev yapan, Türkiye- İsrael ilişkilerinde önemli katkıları bulunan Eitan Naeh’in vefatını büyük üzüntü ile öğrenmiş bulunuyoruz. Eitan Naeh 1962 doğumluydu. Naeh, Avraam Anlaşması sonrasında ilk Abu Dabi Maslalahatgüzarı görevine getirilmiş sonrasında da Bahreyn Büyükelçiliği’ne atanmıştı. Diplomatik görevinin yanı

Tel Aviv Üniversitesi’nin konferans salonunda bulunduğum o anlar, hakikat perdesinin aralandığını hissettiğim, içimde haz ve coşkuyu aynı anda uyandıran anlardı. O anlarda bu yazının doğuşu gerçekleşti. Geçtiğimiz günlerde Tel Aviv Üniversitesi bünyesindeki Cymbalista Kültür Merkezi’nde böyle bir eşikten geçtim. "Türk Coğrafyasından Tınılar ve Sözler: Sabetayistlerden Dervişlere" başlığı altında düzenlenen gecede, kadim Anadolu’nun tınılarıyla akademik derinlik buluşurken

Şevat ayına adım atarken Tora bize çok derin bir mesaj fısıldar: Hayattaki en önemli süreçler, çoğu zaman gözle görülmeden gerçekleşir. Tora’da şöyle yazar: Çünkü insan, tarlanın ağacı gibidir. (Devarim 20:19) Bu pasuk sadece çevre bilinciyle ilgili değildir. Bilgelerimiz bu cümleyi insanın iç dünyasına dair temel bir öğreti olarak okurlar. İnsan da bir ağaç gibi kök salar, büyür, meyve verir ama bu süreç aceleyle olmaz. Şevat ayı, bize dış başarıdan önce iç hazırlığın önem

Ünlü tarihçi Prof. Yuval Noah Harari, Homo Deus kitabının son bölümünde Dataizm’i ‘’ Veri Dini’’ ne benzetir ve şu sözlerle tanımlar: Dataizm, evrenin veri/ data akışından meydana geldiğini ve her olgunun ya da varlığın değerinin veri işleme sürecine yaptığı katkıyla belirlendiğini öne sürer. Dataizm doğruyu ve yanlışı belirleme iddiası taşıyan bir din olma yolunda ilerliyor. Bu dinin en yüce değeri ‘’bilgi akışı’’. Buna göre evrendeki bilgi akışını arttırmamız, derinleştirme

B.H. Hikaye anlatıcılığı , (Haggadah), insan deneyiminin her zaman merkezinde yer almıştır. Sadece bir eğlence biçimi olmaktan çok, bilgi, değer ve duygu aktarımında kullandığımız temel bir mekanizmadır. Hikayeler, insanlığın kalbi ve ruhudur. Filozoflar, ahlaki yaşam için hikâye anlatıcılığının önemi üzerine nadiren yazmışlardır. Tek istisna İskoç düşünür Alasdair MacIntyre'dır. O, şöyle der; çocukları hikâyelerden mahrum bırakırsanız, onları "sözlerinde olduğu gibi eyleml

Sanat karşılaşmaları bazen etkisini uzun süre kaybetmez. Geçenlerde Tel Aviv’de gördüğüm “The Spark” (Kıvılcım) adlı sergi de benim için böyle bir karşılaşmaydı. Çok derinden etkilemesinin nedeni, içinden geçtiğimiz kolektif travmanın sanat aracılığıyla dönüştürülmüş hâline tanıklık etmemdi. Bu sergide kıvılcım, insanın her şeye rağmen yaşamla yeniden bağ kurabildiği, canlılık hissedebildiği o küçük anları hatırlatıyor. Yaklaşık elli sanatçıyı bir araya getiren bu buluşmada

YARI ŞAKA YARI CİDDİ (Bu başlık altındaki yazılar yaklaşık 2000-2005 yılları arasında İsrail'deki Türkiye'liler Birliği'nin tarihi Bülten gazetesinde yayınlanmıştır. ) Fil Haldan’la Tavşan Nazmi Kutarmasalardı Halim Haraptı.. ! İTK (İnek Toplama Kampı), yani İzmir Türk Koleji’nin 68 yılı mezunuyum. Bazıları beni hala Ender Özdoğan olarak hatırlar (İsrail'de eski aile ismine döndüm). Liseyi bitirdikten hemen sonra üniversite tahsili ve