Başka Evim Yok

Bir insan yaşadığı ülkeden ne bekler? Çoğu zaman bu soruya büyük kelimelerle cevap verilir: Güvenlik, özgürlük, refah, adalet. Ama insanı gerçekten ayakta tutan şeyler bu kelimelerden daha sessizdir. İnsan, ait olduğu bir yer bilmek ister. İsmini söylediğinde yabancı hissetmediği, döndüğünde omuzlarını düşürüp rahatladığı bir yer.

Israel'de bu duygu tek bir cümlede toplanır: Başka evim yok.

Bu bir sitem değildir. Bir çaresizlik hiç değildir. Bu, hayatın içinden söylenmiş sade bir gerçektir. Çünkü bu sözün arkasında yaşanmışlık vardır: "Bu evi ben iki elimle kurdum, kusurlarını da ben onarırım." Bu sözün arkasında, başka kapıların bir türlü "eve" dönüşemediği bir tarih vardır. Ya da bu evi, taş taş, iki elle kurmuş olmanın bilincidir.

Israel'de hayat mükemmel değildir ama gerçektir. İnsanlar burada yaşar. Çalışır, üretir, sever, kavga eder ve barışır. Kimse bu ülkeyi uzaktan, steril bir fanusun içinden sevmez; tozunu yutarak, sıcağında terleyerek sahiplenir.

"Başka evim yok" diyen insan, kök salmıştır. Sabahları bildiği sokaklardan geçer, akşamları aynı gökyüzüne bakar. Bu bağ yüksek sesle, sloganlarla kurulmaz; zamanla, sessizce, alışkanlıkla oluşur.

Ve en önemlisi: "Çocuklarım burada doğdu." Bu cümle büyük laflar etmez ama her şeyi anlatır. Bir yere sadece kendin için değil, senden sonrakiler için de ait olmanın taahhüdüdür. Geleceği ertelememek, hayatı başka bir zamana ya da başka bir coğrafyaya bırakmamaktır.

Bir Israel'li için bu ülke sadece bir posta adresi değildir. Günlük hayatın kendisidir. Sabah kahvesi, okul yolu, cuma akşamı yemeği… Devlet eleştirilir, hükümetler kızılır, sistem tartışılır ama "ev" tartışılmaz. Çünkü ev, yaşayanların nefesiyle ayaktadır.

İnsan sonunda şunu söyler: Geleceğimi burada belirleyeceğim. Bu bir meydan okuma gibi durmaz. Daha çok sakin, sarsılmaz bir karardır. Gitmeyi değil, kalmayı ve inşa etmeyi seçmenin cümlesidir.

Israel kusursuz olmak zorunda değildir. Çünkü ev dediğin yer kusursuz olmaz. Ev, çatısı aktığında tamir ettiğin, duvarı kirlendiğinde boyadığın yerdir. Terk ettiğin yer değildir.

Ben buradayım. Çocuklarım burada doğdu. Onların çocukları da burada doğacak. Nesiller burada kuruldu. Nesiller burada sürecek.

Çünkü kusurlarıyla, zorluklarıyla ve güzellikleriyle; bu ev bizim. Ve başka evimiz yok.

Ezra BEHAR

IYT dip not :

İfade edilen görüşler İYT web portalının editöryal politikasını yansıtmayabilir.

Yazarların düşünceleri sadece kendilerini bağlar.

Bir önceki yazımı okudunuz mu?

İsrael : Hayata rağmen değil Hayatı seçmek

Bağış/Donation/תרומה