Bilinmezliğin İçinde Merhaba sevgılı okuyucularım. Bugün kendimi bir bilinmezliğin içinde buluyorum. İçimdeki boşluk giderek büyüyor. Nereye doğru savrulduğumu bilmiyorum. Sanki hayatın kıyısında durmuş, önümden geçen günleri seyrediyorum. Eskiden beni harekete geçiren, meraklandıran, yazmaya oturttuğumda kelimeleri arka arkaya getiren bir iç dürtü vardı. Bugün o dürtünün sesi çok uzaktan geliyor. Üstelik yazmam gereken bir köşe yazısı var. Ama konu bulamıyorum. Daha doğrusu konu çok;...

İnsan, geleceği düşünebilen tek canlıdır. Belki de bu yüzden umuda en çok ihtiyaç duyan da odur. Geçmişin yükünü omuzlarında taşırken, bugünün zorluklarıyla mücadele eder ve yarına dair küçük de olsa bir ışık arar. İşte umut, o ışığın adıdır. Görülmeyeni görebilme, henüz yaşanmamış bir güne inanabilme cesaretidir. Ne var ki umut, çoğu zaman yanlış anlaşılır. Bazıları onu gerçekleşmesi belirsiz hayaller kurmak sanır. Oysa umut, gerçekle bağını koparmayan bir direniştir. En karanlık gecede bile...

Yaz mevsiminin insana verdiği uyuşukluk başka hiçbir mevsimde yoktur. Öğle güneşi yalnızca asfaltı eritmez; düşünceleri de ağırlaştırır. İnsan sabah erkenden uyanır ama gün ilerledikçe zamanı taşıyamaz olur. Pencereden dışarı bakarken sıcak havanın titreşen görüntüsüyle birlikte ruhunun da aynı belirsizliğin içine girdiğini hisseder. Özellikle yaşı biraz ilerlemiş, hayatın büyük mücadelelerini geride bırakmış insanlar için yaz, yalnızca bir mevsim değildir; geçmişle bugünün hesaplaştığı uzun...