Bu sorunun cevabı "Çünkü Tevrat'ta Tanrı bu toprakları Yahudilere vaat etti"den çok daha karmaşıktır. Bir önceki yazıda Arap liderliğinin Yahudi egemenliğini neden reddettiğini ve 1947 BM Bölünme Planı'nı neden kabul etmediğini incelemiştik. Bu kez madalyonun diğer yüzüne bakalım: Yahudiler neden bir devlet kurmakta bu kadar ısrarcıydılar? Ve eğer amaç yalnızca güvenli bir sığınak bulmak olsaydı, neden bunu dünyanın herhangi bir yerinde değil de mutlaka Filistin'de gerçekleştirmek...

Geçtiğimiz ay Oxford'da düzenlenen ve Einat Wilf'in de konuşmacılar arasında yer aldığı “Does Israel Want Peace - İsrael barış istiyor mu?" başlıklı münazarayı izlerken dikkatimi çeken Arap tezini savunanların devamlı yerleşimler, sınırlar, mülteciler ve güvenlik gibi konulardan bahsetmeleriydi. Kanımca asıl önemli konu hiç gündem olmadı: Daha bütün bunlar sorun olmamışken, İsrael’in kuruluşundan yarım asır önce ortaya atılan, Filistin'de egemen bir Yahudi devleti fikri neden Arap dünyasında...

Dört Harita ve Bir Büyük Yalan İsrael-Filistin çatışması hakkında sosyal medyada en sık paylaşılan görsellerden biri, "Filistin'in Kaybı" başlığıyla bilinen dört haritadır. İlk haritada neredeyse tüm Filistin yeşil renkle gösterilir. İkinci haritada Birleşmiş Milletler’ in 1947 Bölünme Planı yer alır. Üçüncü harita 1949 ateşkes hatlarını, dördüncü harita ise günümüzde Batı Şeria ve Gazze'deki Filistin bölgelerini gösterir. Bu dört harita yan yana konulduğunda okuyana basit bir hikâye...