“I see life as the playground of our minds.” Y.O Hayatı, zihinlerimizin oyun alanı olarak görüyorum. Istanbul seyahatlerim her daim bana güzel sergilerle eklenir. Bu sene de Sakıp Sabancı Müzesi’ ndeki Yoko Ono: İçses ve İçyapı adlı sergiyi, baba-kız gününde gezdim. Ono’yu harika grup The Beatles’ı dağıtan olarak tanımıştım. Ama sergiden çıktığımda, Onu’nun bir kadın olarak çok yönlü olduğunu ve içsel yaşamda bize nice noktaları, mutluluk, hatırlamak ve nefes almak adına hatırlattığına şahit...

Telaffuzu bile başlı başına bir mesele olan şehir: Edinburgh. Okunuşu "Edin-bruh"; Edinboro ya da Edinburg değil! İskoçya'da yaşayan bir arkadaşım ve oğluyla Nisan ayında Dublin'de buluşacaktık. Ben değiştirilebilir bilet aldığım için plan iptal olduğunda paramı geri aldım. Arkadaşım ise değiştirilemez bileti yüzünden parasını kaybetti. Hıncını benden çıkarmak için kaybettiği bilet tutarında bir yemek ısmarlamamı istedi. İstanbul'da denkleşiriz sanmıştım ama cezam daha büyükmüş: O yemeği...

Senelerdir Bienal ve müze gezileri yapan biri olarak, ilk defa bir serginin adım adım nasıl oluşturulduğuna şahit olmak gerçekten harika bir deneyimdi. Itsik, çok sevdiğim bir dostumun eşi. Asıl mesleğinin yanı sıra, uzun yıllardır hobi olarak farklı ressamların tablolarını biriktiriyor. Kimi hiç keşfedilmemiş, kiminin adı unutulmuş, kimi kendini hiç ressam olarak tanımlayamamış olsa da. Bu koleksiyon zevki onu, 60’lı yaşlarının ortasında sahip olduğu kariyere yenisini eklemek istemesiyle...