Sivan Ayı: Çölde Duyulan Ses
- 3 gün önce
- 1 dakikada okunur
Sivan ayı, içsel olarak bir çağrıdır. Bu ayda hem Tora verilir hem de Toramızın 4. Kitabı olan Bamidbar’ı okuruz. Tesadüf değil çünkü insan ancak kendi içsel çölünden geçtiğinde hakikati duymaya başlar. Çöl ilk bakışta boşluk gibi görünür. Sessizdir. Belirsizdir. Konfor sunmaz. Tıpkı hayatımızdaki geçiş dönemleri gibi…
Nereye gittiğimizi tam bilmediğimiz, eski benliğin artık yetmediği ama yenisinin de henüz doğmadığı zamanlar. İşte çoğumuz bu alanlardan kaçmak isteriz. Hemen bir cevap bulmak, boşluğu doldurmak, belirsizliği kontrol etmek isteriz. Bamidbar bize başka bir şey öğretir: Bazen yön, tam da kaybolmuş gibi hissettiğin yerde doğar.
Tanrı’nın sesi şehirlerin kalabalığında değil, çölde duyuldu. Çünkü hakikati duymak için önce içsel gürültünün susması gerekir. Sivan ayı bize şunu sorar: İçimde susturmaya çalıştığım hangi sessizlik aslında bana bir şey anlatıyor? Hangi belirsizlik, beni korkutmak yerine büyütmek için geldi?
Eğer bu “çöl” bir ceza değil de hazırlık olsaydı, ona nasıl bakardım? Belki şu an hayatında cevapların az olduğu bir dönemdesin. Belki netlik henüz gelmedi. Bu, yanlış yerde olduğun anlamına gelmez. Belki de tam olarak olman gereken yerdesin: çölde. İnsan bazen en büyük ilahi mesajını her şey sustuğunda alır.
Sivan’ın daveti şu: Boşluktan korkma. Hemen doldurmaya çalışma. Sessizliğe güven. Çünkü bazen ruh, en net sesini tam da çölde fısıldar. O sesi duymaya bu sene farklı bir tora almaya hazır mısın?
Riva N. ESSEMİNİ
Bir önceki yazımı okudunuz mu?
Yorumlar