Kor mu sevgi mi?
- 2 saat önce
- 2 dakikada okunur
Biri canını yaktığında, sana haksızlık ettiğinde, kalbini kırdığında ne hissettiğini hatırla. İçinde bir ateş yükselir: Öfke... Kırgınlık... İntikam arzusu... İnsan o an şöyle düşünür: "Bunun bedelini ödemeli." Fakat Tora bize çok farklı bir sır öğretir, bilgelerimiz şöyle der: "Öfkelenen kimse, sanki putperestlik etmiş gibidir." (Şabat 105b) Çünkü öfke, insanın dünyayı yalnızca kendi acısının gözünden görmesine neden olur.
Oysa emuna bize şunu öğretir: Hiç kimse, A-ŞEM'İN izin vermediği hiçbir şeyi hayatımıza getiremez. İnsan yaptığı haksızlıktan elbette sorumludur. Adalet mutlaka vardır. Fakat öfkeye tutunmak, o adaleti hızlandırmaz; sadece ruhumuzu ağırlaştırır. Öfke, elinde tuttuğun kor bir kömür gibidir. Onu başkasına atmayı beklersin ama ilk yanan hep sen olursun. Her hatırlayışında o kor yeniden alevlenir. Duan zayıflar. Kalbin daralır. Şehina'nın huzurunu hissetmek zorlaşır.
Mesilat Yeşarim'in öğrettiği gibi, öfke insanın görüşünü örter; artık gerçeği değil, yalnızca yarasını görmeye başlar. İşte affetmek burada başlar. Affetmek, yapılanı onaylamak değildir. Affetmek, adaletten vazgeçmek değildir. Affetmek, "Ben artık bu ateşi taşımayacağım." diyebilmektir. Tora şöyle der: Kalbinde kardeşine kin besleme. (Vayikra 19:17) çünkü kin, önce onu taşıyan kalbi esir alır. Ve tam da bu yüzden Tişa BeAv'dan sadece birkaç gün sonra Tu BeAv gelir.
Bilgelerimiz Tu BeAv'ı İsraeloğulları için sevinçli günlerinden biri olarak anlatırlar. Neden? Çünkü yıkımdan sonra bile sevginin yeniden filizlenebileceğini öğretmek için... Kırılmış bir kalbin yeniden açılabileceğini göstermek için... İnsanların birbirine yeniden güvenebileceğini hatırlatmak için... Belki de Tu BeAv'ın bize sorduğu soru şudur: "Kalbinde hâlâ kor mu taşıyorsun, yoksa sevgiye yer açacak mısın?" Çünkü sevgi ve kin aynı kalpte uzun süre birlikte yaşayamaz. Yeni bir ilişki... Yeni bir dostluk... Yeni bir umut... Önce eski ateşin sönmesini bekler.
Bu Tu BeAv'da belki de en büyük armağan, seni inciten kişiye değil, kendine vereceğin hediyedir Elini aç. O koru bırak. Adaleti A-ŞEM'E emanet et. Kalbinde yeni çiçeklerin açmasına izin ver. Çünkü Tu BeAv bize şunu hatırlatır: Yıkımdan sonra yeniden inşa etmek mümkündür. Ve bazen en büyük Bet Amikdaş, insanın yeniden sevgiye açılan kalbidir. Kin yıkar, sevgi inşa eder. Tişa BeAv bize neyi kaybettiğimizi hatırlatır; Tu BeAv ise A-ŞEM'İN yardımıyla onu yeniden kurabileceğimizi...
Riva N. ESSEMİNİ
Bir önceki yazımı okudunuz mu?
Yorumlar